مالتیپل اسکلروزیس ( MS ) یک بیماری مخرب است که حدودآ 5 .2 میلیون انسان به آن مبتلا اند و درمانی ندارد . این بیماری سب یک سری علائم و عوارض می شود که عبارتند از ضعف عضلانی، از دست دادن تعادل، اختلال در تکلم و دید، خستگی مفرط، درد و افسردگی .
در دهه های متمادی اکثر آزمایش ها در مورد MS شامل تجربیاتی به نام التهاب خود ایمنی قشر مغزی ( EAE ) در جوندگان، میمون، خرگوش و خوکچه هندی به عنوان مدلی از MSدر انسان بود .
حیوانات از التهاب و آسیب وارد شده به سیستم عصبیشان در آزمایش هایی که ایجاد درد و رنج میکنند و سبب معلولیت می شوند، زجر می کشیدند . بیشتر EAE ها اخیرآ بر روی موش هایی که از نظر ژنتیکی تعدیل شده اند، و یا با افزودن ژن های انسانی یا حفظ بعضی ژن ها، انسانی شده اند، صورت می گیرد .
برخلاف بیش از10000 آزمایش EAE ثبت شده بر روی حیوانات، هم چنان شناخت کمی از این بیماری وجود دارد، درمان ها بسیار محدود اند و اثرشان باقی نمی ماند .در نتیجه آزمایش های بدون استفاده از حیوانات بسیار پیشرفته تری برای مطالعه ی MS نیاز است .
ابزارهای جایگزین:گفته می شود صدمه ی مشخصی که در MS به سیستم عصبی وارد می شود بر اثر سیستم ایمنی خود بیمار است که به اعصاب حمله کرده و آسیب می رسانند . سلول های ایمنی بیمار می توانند جمع آوری شده و در محیط کشت مطالعه شوند .
در یک مطالعه، یک تکنیک ملکولی جدید به نام RNA قطعه قطعه به سلول های ایمنی فرد مبتلا به MS اضافه می شود . ژن هایی مشخص در سلول های ایمنی خاموش می شوند تا معلوم شود کدام ها در پاسخ ها ایمنی شرکت می کنند و این اساس MS است .این تلاش ها جایگزین از بین رفتن موش ها در اثر EAE می شوند .
احسان
tannaz
dehnavi
